ONBENULLIGHEID VAN DE POLITIEK.

Vaak wordt mij gevraagd of het leuk is om met politiek bezig te zijn. Het antwoord is kort en eenvoudig. Nee politiek is niet leuk, maar als je iets te klagen hebt dan moet je proberen om iets te veranderen. In de afgelopen periode heeft de Stadspartij veel gesprekken gevoerd met jongeren. En daarmee bedoelen wij de leeftijdscategorie 15 – 25. Dit is een groep die vaak door de politiek over het hoofd wordt gezien. Uit de gesprekken is heel erg duidelijk naar voren gekomen dat jongeren erg bewust met hun (leef) omgeving bezig zijn. Zo is men veel bezig met veiligheid, cultuur, sport, milieu, opleiding en werk, veelal gewoon op een praktische en niet politieke manier. Veel jongeren geven aan dat er vooral over hen wordt gepraat in plaats van met hen. Stadspartij Wageningen staat voor het ondersteunen van jongeren op alle niveaus en het actief betrekken van jongeren bij alle vormen van beleid.

Wij vinden het van belang dat jongeren de kans krijgen om mee te praten over beleid.

De Stadspartij wil  hierbij helpen en jongeren de gelegenheid geven hun stem te laten horen. Wij vinden dat het belangrijk dat jong zijn in Wageningen aantrekkelijk blijft. Het is dus zaak om hierop gericht in te zetten. Een manier om in te zetten op jongeren is: het in het leven roepen van een jongerenraad geleidt door jongeren en gecoached door bijvoorbeeld: raadsleden, burgemeester en wethouders. Overigens alleen daar waar het nodig is. Op deze wijze kunnen jongeren opkomen voor hun belangen en hebben het gevoel dat er naar hen word geluisterd. Er wordt aan hen een mogelijkheid geboden om te groeien in hun eigenwaarde wanneer ze merken dat ze advies kunnen geven aan raadsleden en wethouders. Er gaat iets gebeuren wat zij willen. Jongeren zien ook resultaten. Dit helpt hen en ook de gemeente. De jongeren kunnen de genomen beslissingen ook beter begrijpen en dragen.

Maar zoals zo vaak is het moeilijk om idealen te verwezenlijken. Iedere politieke partij in de Wageningse raad creëert immers een eigen politieke werkelijkheid. Een aantal politieke partijen zijn van mening dat men wel een senioren-, minderheden- en sportraad moet hebben, maar dat jongeren wel kunnen volstaan met een  (politiek) debatje per jaar. Of er werd aangedrongen om nog maar eens een onderzoekje te doen. Net alsof er al niet genoeg word onderzocht in Wageningen. Maar op die wijze kan men wel weer een beslissing naar voren schuiven. Men twijfelde er aan of er wel voldoende draagvlak zou zijn voor een jongerenraad. Daarbij gaat men volledig voorbij aan het feit dat er in Nederland tientallen jongeren raden (panels) zijn die zeer goed functioneren. Mochten de adviesraden in Wageningen niet naar behoren functioneren dan is het eerder zaak om de politieke cultuur en structuur in Wageningen eens flink onder de loep te nemen, dan om te twijfelen aan het draagvlak.

Maar het meeste onbegrip hebben wij voor een woordvoerder van een politieke partij die stelde dat de Wageningse politieke jongerenorganisaties onlangs bijeen zijn geweest en zich afvragen of onder jongeren voldoende draagvlak bestaat voor een jongerenraad. "Zij willen beginnen met enkele avonden te organiseren om te kijken of daarop mensen afkomen”. Het vreemde aan deze uitspraak is juist dat de Stadspartij heeft geconstateerd dat jongeren niet politiek bezig willen zijn maar onderwerpen juist praktisch willen benaderen. Niets voor niets hebben politieke partijen grote moeite om jongeren aan zich te binden. Er is gewoon geen animo voor politieke jongeren clubjes. Ons voorstel was dan ook om geen jongeren uit politieke jongeren organisaties uit te nodigen voor de jongerenraad.  En nu word er voorgesteld om de politieke jongeren te laten uitzoeken of er draagvlak is voor een niet politieke jongerenraad. Hoe onbenullig kan de politiek zijn.

De Stadspartij laat het er echter niet bij zitten, want zoals u weet:

“Het moet anders, het kan anders”

Harald van Roekel

Stadspartij wil experiment met gekozen raadsvoorzitter.

De Stadspartij wil graag experimenteren met een gekozen raadsvoorzitter.   

Daarom hebben wij het volgende initiatief voorstel ingediend:

Beslispunt:

Minister de Graaf verzoeken tot het experimenteren met een gekozen

raadsvoorzitter uit het midden van de wageningseraad.

Argumenten:

Sinds Juni 2002 functioneert het gemeentebestuur van Wageningen volgens het dualistische model.  De gemeenteraad en haar fracties hebben gezocht naar mogelijkheden om de duale cultuur en structuur te versterken.

Feit is dat het college op afstand is komen te staan van de Wageningse raad. Collegepartijen en haar wethouders hebben hierdoor de mogelijkheid (verplichting) gekregen om onafhankelijk van elkaar te opereren.

De raad heeft een zelfstandige kaderstellende en controlerende rol gekregen.

Binnen dit nieuwe systeem is de positie van de burgemeester  nog monaal gebleven. De burgemeester maakt zowel deel uit van het college als dagelijks bestuur en deel van de raad als algemeen bestuur. Dit aspect is onderkend in de debatten over het dualisme en bij de werving van de huidige burgemeester.

Het dubbele voorzitterschap kan een bindende factor zijn. Maar het voorzitterschap van de raad gecombineerd met het voorzitterschap van het college kan ook leiden tot een belangen conflict, welk belang verdedigt de burgemeester. Dat van een heldere kaderstellende rol of die van het dagelijks bestuur? Een bestuur waarmee de burgemeester een nauwere, natuurlijke band heeft in het huidige bestel.

Op dit moment heeft de burgemeester feitelijk geen ruimte om zich zelf te profileren, behalve dan op zaken die politiek niet of nauwelijks relevant zijn voor de burgers. Op het moment dat de burgemeester politieke uitspraken gaat doen moet de raad hem krachtig terugfluiten.

De burgemeester behoort immers een onafhankelijk voorzitter te zijn die boven de partijen staat.  

Bij de benoeming van dr A Pechtold tot burgemeester van Wageningen is er gebruikgemaakt van een profielschets maar was een gekozen burgemeester nog niet nadrukkelijk in het vizier. Bovendien was er in de eerdergenoemde profielschets ook nadrukkelijk de rol van burgemeester opgenomen als coach van de gemeenteraad. Het kiezen van een onafhankelijke voorzitter kan de functie van coach versterken. Het hier voorliggende voorstel lost niet alle problemen op maar het vergroot wel de duidelijkheid voor de burgers en de mogelijkheid om het lokaal bestuur beter te sturen.

De afgelopen jaren is het besturen van gemeenten complexer geworden en is er een groot verschil ontstaan tussen de werkelijkheid van dat bestuur en datgene wat burgers ervan verwachten.

Na toetsing is gebleken dat het (plaats) vervangen van de burgemeester als voorzitter van de gemeenteraad grondwettelijk zeker niet wordt uitgesloten. Hiervoor staan enkel argumenten genoemd in de gemeentewet.

Ook blijkt vervanging goed mogelijk wanneer men kijkt naar het model dat de raad van state hanteert.

Tevens heeft de regering heeft voorgesteld om de burgemeester (als politicus) voortaan te laten kiezen. De beslissing over het wel of niet invoeren word  binnen afzienbare tijd genomen. 

Het verkiezen van een raadsvoorzitter lijkt in eerste instantie te leiden tot een afname van verantwoordelijkheden en taken van Burgemeester Pechtold.

Niets is echter minder waar, want een nieuw gekozen raadsvoorzitter heeft begeleiding en choaching nodig. Tevens stellen wij voor om de burgemeester meer mogelijkheden te geven om zich ook daadwerkelijk politiek te kunnen profileren. Een andere politieke portefeuille verdeling binnen het college ligt voor de hand. Ook moet het de burgemeester vrij staan om politieke uitspraken te doen. 

Overigens moet wel eerst duidelijkheid zijn wanneer het gekozen burgemeesterschap word ingevoerd.  

Besluit:

Minister de Graaf verzoeken tot het experimenteren met een gekozen

raadsvoorzitter uit het midden van de wageningseraad.

De gemeenteraad besluit om uit haar midden een voorzitter te kiezen met een meerderheid der stemmen (van 17). De voorzitter blijft deel uitmaken van de gemeenteraad. (model 2e kamer)

College is aan het zweven.

College is aan het zweven.

Burgemeester Pechtold van Wageningen wil dat coffeeshop De Bengel verhuist van de Sportstraat naar de binnenstad. Op het eerste gezicht lijkt dit plan erg positief. Bij de gesprekken over het nieuwe centrumplan waren met name GroenLinks ( jelle de gruyter) en de Stadspartij voorstander van een mogelijke  verplaatsing.  Overlast in de betreffende wijk neemt immers af.  En gelijktijdig neemt de controleerbaarheid van de coffeeshop toe.

Nu heeft Pechtold het idee van GroenLinks en de Stadspartij overgenomen. Het tijdstip lijkt goed gekozen omdat de eigenaar van de Bengel aan het verbouwen is en hij van plan is te gaan investeren.Maar er zijn een aantal zaken die de Burgemeester over het hoofd lijkt te zien.

Allereerst is daar het raadsbesluit uit 2000. Waarbij de raad heeft besloten  dat twee coffeeshops voor Wageningen volstaan. Ook is er besloten tot een sterfhuisconstructie voor de Bengel in de sportstraat. Als De Bengel sluit, mag in de Sportstraat geen nieuwe coffeeshop komen.

In het huidige college voorstel wil men het probleem niet oplossen maar verplaatsen. Zo geeft men aan dat het geldende maximum stelsel van twee toe te laten coffeeshops verruimt moet worden naar drie. Het college is dus van plan om meer coffeeshops te tolereren in Wageningen.

De stadspartij is echter van mening dat een commerciëlere plek voor de uitbater van de shop al meer dan voldoende beloning is. Het gaat een beetje te ver om ook nog een permanente vestigingsvergunning af te geven.

In de afgelopen jaren is het softdrugs gebruik enorm toegenomen en ook de regelmaat waarmee in Wageningen een wiet plantage wordt opgerold is schrikbarend gestegen. Naar onze inschatting is het percentage professionele kweek in Wageningen in vergelijking tot andere steden, van vergelijkbare omvang, zeer hoog.

Landelijk is er een discussie los gebarsten over het THC gehalte in de softdrugs en heeft men zich voorgenomen om een maximum aan deze  werkbare stof in te stellen. Zeer veel politici en specialisten zijn van mening dat bepaalde vormen van softdrug tot de harddrugs behoren.

Maar blijkbaar is deze discussie aan burgemeester Pechtold en het college voorbij gegaan. Men geloofd blijkbaar nog steeds dat het jointje uit ‘66 te vergelijken valt met de hedendaagse (harde) soft drugs.