Stadspartij maakt zich zorgen over toename drugsgebruik scholieren.

Stadspartij Wageningen maakt zich ernstig zorgen over het toenemende drugsgebruik in Wageningen. Met name het drugsgebruik door jongeren is de laatste jaren aan het stijgen.

Dat het mogelijk is om in het Wageningse  uitgaansleven aan drugs te komen was al bekend maar uit onderzoek van de Stadspartij blijkt dat het ook op Wageningse scholen relatief eenvoudig is om aan drugs te komen. Hierbij doelt de Stadspartij niet alleen op wiet of hasj maar ook op de “feest” drugs XTC en Cocaïne. Andere verhandelde drugs zijn GHB en paddo’s. Het dealen op scholen is niet incidenteel.

De Stadspartij vindt het wenselijk dat de scholen nog meer aandacht besteden aan gevaren van alcohol- en drugsgebruik. En dat je drugs zeker niet nodig hebt om er bij te horen. Maar dit is niet alleen de verantwoordelijkheid van de scholen. De Stadspartij roept het Wageningse college dan ook op om zo snel mogelijk nader onderzoek te doen en zo nodig maatregelen te nemen.

Ook vind de Stadspartij dat de “koffieshop” in de Sportstraat zo snel mogelijk moet worden verplaatst naar het centrum. Het gedogen van een “koffieshop” in een woonwijk is wat betreft de Stadspartij onacceptabel. Nog vorig jaar heeft de commissie bestuur gesproken over een mogelijke verplaatsing maar tot echt concrete resultaten heeft dit nog niet geleid.

De Stadspartij vindt het lokale drugsbeleid vooral erg naïef en wij zijn bang dat de politiek zijn ogen sluit voor een zich veranderende samenleving. Cannabis – en vooral wiet, dat het meest gebruikt wordt – begint steeds meer een harddrug te worden, omdat het roeseffect dat erdoor teweeg wordt gebracht steeds krachtiger wordt. Dit is dankzij het feit dat het percentage van de effectieve stof erin (THC) steeds verder oploopt.  Tegenwoordig is dat al het viervoudige van wat het 10 jaar geleden was.

In de tweede plaats leidt het gebruik van cannabis tot ernstig geheugenverlies, een vertekende waarneming, afname van het concentratievermogen, verminderd denkvermogen, een verminderd vermogen problemen op te lossen, minder initiatief en een afname van de motivatie om wat te ondernemen. De meeste gebruikers van cannabisproducten zijn jong en zitten nog op school of doen een studie. Het gevolg van hun gebruik is slechtere school- en studieresultaten en vaak ook schooluitval: iets wat hun hele verdere leven beïnvloedt. Veel gebruikers zullen inderdaad in staat zijn hun drugsgebruik door een grote mate van zelfdiscipline binnen zulke strikte grenzen te houden dat hun leven er verder niet onder lijdt, maar voor veel anderen geldt dat niet. Hun drugsgebruik gaat ten koste van hun verantwoordelijkheden thuis, in het gezin, op het werk of in de studie. Een flink aantal glijdt daardoor af en maakt de mogelijkheden die ze hebben niet waar. Verreweg de meesten daarvan komen niet letterlijk op straat terecht en daarom is die schade min of meer onzichtbaar voor de statistieken, maar ze is er niet minder reëel om.

Kortom de Stadspartij vindt dat er nu toch echt actie moet worden ondernomen om vooral jongeren te wijzen op de gevaren van (soft)drugs. Nog vorige week werden wij tijdens een politiek debat in Wijkcentrum de Nude geconfronteerd met een meisje dat vertelde dat haar vader wiet kweekte en haar ook vervolgens liet mee roken om de kwaliteit te testen. En dat vertelde zij op een toon alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

De Stadspartij vindt dat er meer geld moet worden uitgetrokken om onder andere scholen te ondersteunen bij het geven van voorlichting. De blijvende naïviteit die andere partijen aan de dag leggen is voor ons onbegrijpelijk en onacceptabel.

Stadspartij boos over nieuw miljoenentekort.

De Stadspartij is erg boos over het nieuwe miljoenen tekort van de gemeente Wageningen. Dit tekort is opnieuw ontstaan door een te positieve planning bij de nieuwbouw en exploitatie van sporthal de Vlinder.

Het blijkt telkens onmogelijk voor het Wageningse GroenLinks, CDA en VVD college om een fatsoenlijke begroting en budgetplanning te maken. De Stadspartij vreest dan ook dat er wederom fors moet worden bezuinigd op het sociaal cultureelwerk, onderhoud van de openbare ruimte en economische ontwikkeling.

Vooral de zeer positieve persberichten van het college bij de begroting van 2006 laten een zeer bittere smaak in de mond achter. Het propaganderen van de eigen successen van het college wordt ingehaald door de realiteit. Ook de positieve successen die de fractie voorzitters van GroenLinks, CDA en VVD nog afgelopen maanden hebben geclaimd blijken elke ondergrond te missen.

De zorgen die de Stadspartij maar ook de ChristenUnie de afgelopen jaren hebben geuit blijken nu wederom terecht te zijn. Nieuwe tegenvallers zijn niet uit te sluiten. De planning van de nieuwbouw Rustenburg, Nobelweg en Chruchillweg en de opbrengst hiervan voor de gemeentekas zijn immers ook erg positief geschat. En bij de planning van de nieuwbouw voor scholen gemeenschap Pantarijn is elke reserve al opgemaakt aan de realisatie van een fietskelder. Ook hier zal het college bij een nieuwe tegenvaller direct moeten gaan snijden in de beschikbare budgetten voor bijvoorbeeld senioren, jongeren, mantelzorg, etc.

De Stadspartij is het meer dan zat dat er word gekozen voor steen en beton ten koste van de mensen in onze samenleving. De sociale en culturele structuren worden afgebroken zonder dat er alternatieven zijn. Het GroenLinks, VVD en CDA college neemt inspraak niet serieus en men beseft niet dat de Wageningse bevolking is samengesteld uit individuen.  De woningnood en werkeloosheid in Wageningen nemen toe. De Wageningse economische ontwikkeling groeit minder voorspoedig dan mogelijk is. Het moet en het kan anders, niet links of rechts maar gewoon lokaal.

Minister Remkes van Binnenlandse Zaken snapt niets van lokale democratie.

Minister Remkes vindt dat de gemeenteraden te groot zijn geworden. Hij wil het totale aantal raadsleden in Nederland (ongeveer 9800) met ongeveer 1500 terugbrengen. Dat moet na de verkiezingen voor de gemeenteraden in 2010 zijn beslag krijgen.

Volgens mij bewijst Remkes hiermee dat hij geen idee heeft van wat er zich in de gemeenteraden afspeelt. Zijn opmerkingen over de “dualiseringscorrectie” raken immers kant nog wal.

Hij heeft gelijk als hij stelt dat er de door de dualisering in een klap 1500 raadsleden bij zijn gekomen. Wethouders maken sinds 2002 immers geen onderdeel meer uit van de raad en hun plek is ingenomen door raadsleden. Maar tegelijkertijd heeft de procesverandering ook meer (tijds)druk gelegd op de schouders van de individuele raadsleden. Meer dan in het verleden worden raadsleden geacht om de boer op te gaan. In veel gemeenten worden er politieke markten gehouden en de burgers worden actiever benaderd.

Daarbij komt dat de gemeenteraad verantwoordelijk is voor de kaderstelling en de controle van de het gemeentelijke beleid. Verschuilen achter de Wethouders kan niet meer, en is trouwens erg onwenselijk. Maar juist deze kaderstelling en controle kosten veel tijd en energie. De lokale regelgeving is de laatste jaren jammer genoeg niet afgenomen maar juist toegenomen. En de bevolking is gelukkig veel mondiger geworden dan in het verleden.

Gemeenteraadsleden zijn geen beroepspolitici en hebben dus veelal gewoon een baan. Het is dus de grote vraag waar men de tijd vandaan moet halen om een teruggang, in het aantal raadsleden, goed te maken. Waarschijnlijk denkt minister Remkes dat hij, net zoals in de tweede kamer, ook in de gemeenteraden te maken heeft met beroepspolitici. En dat de gemiddelde 20 uur per week die een raadslid aan zijn gemeente besteed best mag verdubbelen. Maar naast een baan is dat gewoon niet te doen. Juist in gemeenten tot 30.000 inwoners (kleinere gemeenten) zien wij dat de raadsleden nu al niet meer toekomen aan de kaderstelling en controle.

Minister Remkes zou juist moeten inzetten op het scholen en opleiden van raadsleden. Overigens zonder dat dit leidt lokale beroepspolitici. Gemeentepolitiek gaat vooral om praktische lokale onderwerpen en dus is het belangrijk dat gemeenteraadsleden ook feeling houden met de dagelijkse gang van zaken. Ofwel gewoon werken in hun stad. Mochten de nieuwe plannen daadwerkelijk worden uitgevoerd dan zal dat ten koste gaan van de invloed die de burgers hebben op het beleid en zijn wij over een aantal jaren weer terug bij af.

Door: Harald van Roekel