Initiatiefvoorstel huurcompensatie clubs en verenigingen door gemeenteraad unaniem aangenomen.

Zoals wij reeds eerder melden maakten de Stadspartij en D66 zich hard voor een verhoging van het potje” subsidie huurcompensatie Junushoff” voor clubs en verenigingen. De Stadspartij en D66 hebben enkele weken geleden geconstateerd dat theater Junushoff door instellingen sinds enige maanden niet langer gebruikt wordt. Navraag leert dat de oorzaak daarvan is gelegen in het feit dat het potje “subsidie huurcompensatie Junushoff” leeg is. 

Het potje stond al enige jaren voor eenzelfde bedrag op de begroting. Als gevolg van vermoedelijk het opengaan van de grote theaterzaal en de afronding van de verbouwing, is het voor de instellingen weer aantrekkelijker geworden een optreden in Junushoff te verzorgen. Voor het eerst in jaren is het potje daarom voor het einde van het jaar, leeg. 

Voor 2008 is, in de programmabegroting 2008-2011, extra geld in dit potje voorzien. (+/- € 10.000,-). Als reden daarvoor is opgegeven dat het geld in 2007, vroegtijdig op blijkt te zijn. Wat echter op korte termijn speelde was de vraag of verenigingen niet alsnog de mogelijkheid moesten krijgen om van september t/m december 2007, gebruik te maken van de Junushoff. Voor de periode september t/m december 2007 zou het gaan om een aanvullend bedrag van €4000,-. 

De Stadspartij en D66 waren van mening dat er ook voor de korte termijn een aanvulling moest komen. Hiervoor hebben beide partijen een gezamenlijk initiatiefvoorstel aan de Wageningse gemeenteraad voorgelegd.  

Hieronder volgt het:   

Overwegende dat;

1.      Het theater wordt niet optimaal gebruikt op het moment dat het potje leeg is. Het is immers niet zo dat andere (commerciële) instellingen wel gebruik maken van het theater, op het moment dat de instellingen dat niet doen; 

2.      Op het moment dat instellingen wel gebruik maken van het theater, kunnen opbrengsten uit bijvoorbeeld de horecavoorziening toenemen. Dit is weer gunstig voor de exploitatie van Junushoff, omdat die opbrengsten deels ten goede komen van de exploitatie;

3.      De Raad heeft zich uitgesproken betreffende het gebruik van Junushoff ook door niet-commerciële producties, zoals instellingen. Dit is bij het aanbestedingstraject en ook aan het huidige management aangegeven. Het is in dat licht niet consequent als diezelfde Raad het voor instellingen vervolgens niet mogelijk zou maken een productie op te voeren; 

4.      Het tekort is al ingezien, wat heeft geleid tot verhoging van het potje in 2008. (zie Programmabegroting). Het is een vreemd signaal naar de instellingen dat het probleem al wordt onderkend, maar pas in 2008 (structureel) wordt opgelost. Mogelijk dat uitvoeringen worden opgeschort, als in 2008 het geld er wel weer is. (Wat weer leidt tot een piek in de aanvragen in 2008, wat weer tot een tekort van het potje in dat jaar leidt). De partijen vinden dat enige continuïteit in het kunnen doen van uitvoeringen, gewaarborgd dient te worden.  

Dekking:  

Sinds enige maanden heeft de gemeente een openstaande vacature cultuurmakelaar. En het zal nog wel enige tijd duren voordat deze vacature, gelet op de evaluatie en de sollicitatie procedure, opnieuw is vervuld. Ons voorstel luidt de eenmalige € 4000,- voor het potje “subsidie huurcompensatie Junushoff” ten laste van de vrijvallende loonkosten (Augustus - December 2007) voor de cultuurmakelaar te dekken. 

Besluit:  Het budget voor huurcompensatie gebruik Junushoff door instellingen, clubs en verenigingen voor 2007 te verhogen met €4000,-.. En dit te dekken uit vrijvallende loonkosten  (Augustus – December 2007) voor de cultuurmakelaar.

Het inititiatief voorstel van de Stadspartij en D66 is door een unanieme gemeenteraad aangenomen en dus kunnen clubs en verenigingen ook in 2007 nog gebruikmaken van de Junushoff. En daar zijn wij als fractie erg blij mee.   

Is scoren voor sommigen belangrijker dan goed beleid?

Afgelopen donderdagavond is er op verzoek  van de raad gesproken over de problemen rondom de uitvoering van de pardonregeling. Wederom blijkt landelijk beleid niet afdoende en worden gemeenten geconfronteerd met moeilijk uitvoerbare regelingen.

Zo blijkt de uitvoering van het generaalpardon langer te duren dan verwacht en is er op de korte termijn geen geld gereserveerd voor hen die onder de pardonregeling vallen. Donderdagavond vroeg de raad dan ook terecht aandacht voor deze problematiek.

Alle partijen in de Wageningse raad zijn van mening dat er snel en adequaat moet worden gehandeld, ook de Stadspartij is deze mening toegedaan.  Juist in dit soort situaties wanneer het gaat om dossiers van zulk individueel  en maatschappelijk belang is het raadzaam om geen politieke spelletjes te spelen en dient het belang van de mens voorop te staan.

De Stadspartij was daarom ook niet gelukkig met het initiatiefvoorstel dat door PvdA, GL en SP werd gedaan (zie elders op deze site). Een initiatiefvoorstel dat slecht onderbouwd, dwangmatig en zonder financiële onderbouwing wordt  gepresenteerd is nu niet echt iets waarmee je de handjes op elkaar krijgt. Bovendien was het voorstel juridisch niet uitvoerbaar en ging men voorbij aan de eigen verantwoordelijkheid van het college. Na uitleg van het college en veel harde woorden trokken de indieners daarom hun voorstel  terug.

Gelet op het belang van het onderwerp, de financiële consequenties en de mogelijke risico’s zou men verwachten dat de indieners met de gemeenteraad zouden willen overleggen om tot een goede afronding te komen. Jammer genoeg bleek men niet in staat om de signalen van Stadspartij, VVD en CDA om te zetten in een positieve actie.

Omdat het initiatief voorstel niet uitvoerbaar bleek zetten de indieners het voorstel om in een motie. Een motie is minder verplichtend dan een initiatiefvoorstel en geeft het college meer ruimte om met oplossingen te komen. Wat men echter bij de PvdA, GL en SP uit het oog verloor is dat de overwegingen en geforceerde beslispunten uit het eerdere stuk nog steeds onderdeel uitmaakten van de opdracht die zij aan het college wilden geven. Het spreekwoord  “een ezel stoot zich niet tweemaal aan dezelfde steen”  blijkt dus niet altijd te kloppen.

Het werd langzamerhand steeds duidelijker dat het  “hoe”  voor sommigen belangrijker is dan het “wat”.  Zo wilden PvdA, GL en SP van alles aan het college voorschrijven,  van de dekking tot en met de organisaties waarmee moest worden samen gewerkt. En dat allemaal zonder dat men kon aantonen waarom dit de beste keuze was en of de financiële dekking wel voldoende en rechtmatig was. De Stadspartij, VVD en CDA wilden het college de vrijheid geven met een gedegen voorstel  te komen. Het vooraf opleggen van onnodige verplichtingen staat het vinden van oplossingen behoorlijk in de weg.

Omdat er bij PvdA, GL en SP geen enkele ruimte meer zat in hun argumentatie en zij bleven vastzitten in het  “hoe”,  dienden Stadspartij, VVD en CDA een alternatieve  motie in. Iets dat moest leiden naar een breed gedragen oplossing.  Immers alle partijen in de raad vinden dat er snel en adequaat een oplossing moet komen. De motie was exact hetzelfde als die van maar PvdA, GL  en SP maar dan zonder allerlei verplichtingen die het zoeken naar oplossingen alleen maar zouden belemmeren. Een goed en acceptabel alternatief dachten wij dus, maar wederom leek men het niet echt te snappen.

Uiteindelijk  lagen  er twee moties voor. Die van de PvdA, GL en SP, die alleen door deze partijen werd gesteund en het lid van Haren. Deze motie is aangenomen met de kleinst mogelijke raadsmeerderheid.  Overigens is het een motie waarvan wethouder Slegten al heeft aangegeven dat deze motie niet letterlijk zal worden uitgevoerd maar “in de geest van”. Wij hopen dat het college uit de voeten kan met deze wel erg gedetailleerde opdracht.

De motie van de Stadspartij, VVD en CDA werd tevens gesteund door D66. Deze motie is dus net verworpen.  En dat is jammer omdat deze motie echt meer mogelijkheden tot maatwerk bood. Voor ons is het volstrekt onduidelijk waarom men bij enkele partijen niet in staat bleek te zijn om over zijn eigen schaduw heen te stappen. Je zou haast gaan denken dat men het belangrijker vind om de volgende dag in de krant te kunnen lezen ” motie PvdA, GL en SP aangenomen”  dan dat er uitvoering wordt gegeven aan degelijk beleid.  

Beleid dat dan gedragen zou worden door een unanieme raad. En gelet op het belang en de risico's zou dat zeer wenselijk zijn geweest. Ik hoop dat ook sommige raadsleden dit stuk nog eens lezen en het aanzet tot nadere gedachten.

door: Harald van Roekel 

Stadspartij zet grote vraagtekens bij initiatief voorstel GL,SP en PvdA.

Afgelopen week hebben GL, SP en de PvdA gezamenlijk een initiatief voorstel gepresenteerd dat gaat over het leefgeld voor de Wageningse pardonners. Ook de fractie van de Stadspartij is van mening dat de overheid haar verantwoordelijkheid moet nemen daar waar het gaat om diegenen die voor een pardon in aanmerking komen. Termeer daar de landelijke overheid nog steeds de problemen bij de gemeentes op het bordje lijkt te schuiven (zie elders op deze site).Toch zijn wij niet gelukkig met het door GL, SP en PvdA gepresenteerde voorstel.

Zo zijn er 2 beslispunten waar de fractie van de Stadspartij zich niet in kan vinden. Deze zijn:

1 Het College op te dragen binnen 14 dagen - met terugwerkende kracht tot begin augustus, de aanmelddatum bij het CWI- over te gaan tot het verstrekken van voorschotten aan de aanvragers van een bijstandsuitkering die in afwachting zijn op een beslissing van de overheid in het kader van de pardonregeling.

2  Het College op te dragen binnen 14 dagen overeenkomsten te sluiten met Stichting Ons Pardon en Stichting Vluchteling Onder Dak die als gemachtigden zullen optreden namens de betreffende aanvragers.

Het totale initiatief voorstel is te groot om te plaatsen op de site maar als u ons even belt 0621516967 of mailt haraldvanroekel@hotmail.com dan zullen wij u het toesturen.

Wij vinden het onderwerp echter van zodanig individueel en maatschappelijk  belang dat wij de raadsleden en indieners vast een eerste reactie hebben gestuurd als voorbereiding op de behandeling in de commissie en raad. Wij vonden dat verstandig omdat het voorstel nogal wat vragen oproept en wij de indieners de mogelijkheid willen geven deze secuur te beantwoorden en te verwerken in het voorstel.

Zoals al eerder gemeld zijn wij voor een leefgeld en vinden wij dat de overheid haar verantwoordelijkheid moet nemen maar wij twijfelen er aan of het nu voorliggende voorstel wel de goede manier van verantwoordelijkheid nemen is. Hieronder volgen onze vragen:

1 In de inleiding wordt gemeld dat men de boel niet wil frustreren en dat een regionale insteek belangrijk is. Het voorstel gaat echter volledig voorbij aan gedeelde regionale verantwoordelijkheid. Voor ons is het onduidelijk hoe de voorgestelde eenzijdige financiële uitgangspunten en beslissingen zich rijmen met de politieke ” werkelijkheid” van de regio.In het stuk wordt er zelfs vanuit gegaan dat anderen de “verplichtingen” die wij aangaan zullen overnemen en ons zullen compenseren, dit alles zonder dat er overleg mogelijk is geweest. Het gevolg van het voorliggende voorstel is dat wij andere gemeenten confronteren met de beslissingen die wij hebben genomen. Naar onze mening draagt dat niet bij aan een goede samenwerking en verhoudingen in de regio.

2 Het voorstel is niet juridisch onderbouwd en de risico’s worden niet afgedekt maar juist gebagatelliseerd. Ook denken wij dat het voorstel rechtsongelijkheid in de hand werkt. Tevens is er geen enkele reden om te veronderstellen dat wij door het rijk zullen worden gecompenseerd als wij bijstand uitkeren aan mensen die daar “geen recht” op hebben. De houding van het rijk ten opzichte van hen die geen status hebben is immers ook in de nieuwe kabinetsperiode niet veranderd. En formeel gezien heeft men pas recht op voorzieningen als men een status heeft en bovendien voldoet aan de criteria zoals die worden genoemd in de diverse regelingen.

3 In het stuk is het volledig onduidelijk om hoeveel mensen het nu daadwerkelijk gaat en of er voldoende uitvoeringsmiddelen zijn. Verder is het erg onrealistisch om te veronderstellen dat de pardonners in het AZC geen gebruik zullen maken van de bijstand, deze is immers ruimer dan de vergoeding die men krijgt via het COA  Overigens is er geen enkele reden om hen uit te sluiten als zij zich ook inschrijven bij het CWI (als het voorstel word aangenomen). Ook hier moet rechtsongelijkheid worden voorkomen.

4 Verder is het op zijn minst opmerkelijk te noemen dat wij individuele middelen van de bijstand overmaken naar een belangengroepering. Er zijn mogelijkheden om wel individueel uit te betalen en zodoende de mensen zelf beschikking te geven over hun financiën. Zodat zij terecht zelf de beslissingen kunnen nemen over de besteding van hun middelen.

5 In het voorstel is het volstrekt onduidelijk welk gedeelte aan de mensen word uitgekeerd en welk gedeelte er door ons pardon word ingehouden. Ook de argumentatie voor de inhoudingen ontbreekt. Dat individuele pardonners kritiek zullen leveren op mogelijk onverantwoorde inhoudingen lijkt ons onwaarschijnlijk. De pardonners bevinden zich immers in een zeer afhankelijke situatie.

6 Het is naïef om te veronderstellen dat maar 5% van de aanvragen voor een pardon niet word gehonoreerd. Dossiers zijn jammer genoeg vaak erg dun. Een deel van de aanvragers zal dus nooit in aanmerking komen voor een pardon. En juist van die groep mensen is het irreëel om te veronderstellen dat zij voorschotten zullen terug betalen. In het voorstel is er dan ook sprake van dat ons pardon deze risico’s zal dragen. Dat vinden wij onverklaarbaar omdat zij immers zelf in de afgelopen periode duidelijk hebben gemaakt dat zij geen middelen hebben. Wij zouden dus graag een risico onderbouwing willen zien. Wij hopen echter dat ons pardon geen potjes gaat vormen uit mogelijke voorschotten. Dat zou immers impliceren dat “terechte” aanvragers de dupe zouden worden van diegenen die” onterecht” een pardon aanvragen.

Bovendien zouden wij het erg een erg onzuivere en onprettige gedachte vinden als ons pardon nu kosten zou gaan berekenen voor zaken die zij eerst vrijwillig regelden. Er zou dan immers sprake zijn van een verkapte subsidie over de rug van hen die het geld goed zouden kunnen gebruiken voor de opbouw van hun toekomst. Het is voor ons dus volstrekt onduidelijk waarom er niet word gekozen voor een onafhankelijke financiële begeleiding en budgetbeheer. Zoals al eerder gemeld is het zeer onwaarschijnlijk dat individuele pardonners kritiek zullen uiten op mogelijke onverantwoorde inhoudingen door ons pardon omdat zij zich in een afhankelijke en kwetsbare situatie bevinden.

7 De Stadspartij is zeer wel bereid om, net zoals bij de eerste subsidie voor ons pardon, creatief met de raad en het college mee te denken om te komen tot een gedegen en verantwoord voorstel. Een voorstel waarbij de kaders, kosten en juridische consequenties duidelijk en aanvaardbaar zijn. Maar nog beter vinden wij het als het college de verantwoorde rust en ruimte krijgt om haar werk naar behoren te doen. Wij vinden het dus erg jammer dat er nu een voorstel ligt dat niet af is en financieel alsook juridisch rammelt. Maar nog meer betreuren wij het dat het zeer grote maatschappelijke en menselijke belang tekort word gedaan door de verhoudingsgewijs simplistische insteek. Het onderwerp zou wat ons betreft gebaat zijn bij een gedegen en gewogen voorstel.  

Zoals de burgemeester al eerder, onder andere in het presidium en media, heeft aangegeven is het college druk bezig met het totaal plaatje. Het wantrouwen dat spreekt uit het nu voorliggende initiatiefvoorstel doet wat ons betreft afbreuk aan de inzet die het college en in het bijzonder Wethouder Slegten (PvdA)en Burgemeester van Rumund (PvdA) hebben gepleegd. Het voorstel roept immers niet op om te komen tot beleid maar draagt het college op om zeer specifiek beleid uit te voeren. Dat impliceert dat men bij de PvdA, GL en SP van mening is dat Wethouder Slegten en Burgemeester zelf niet in staat zouden zijn om beleid te ontwikkelen en pro actief te reageren. En dat wantrouwen gaat de Stadspartij te ver want wij hebben er het volste vertrouwen in dat beiden ten aanzien van dit dossier zeer goed in staat zijn om de raad, namens het college, voorstellen te doen die recht doen aan de zeer grote individuele alsook maatschappelijke belangen.

Nu krijgen wij echter het idee dat een aantal partijen een wedstrijdje “wie is het meest links” aan het spelen is. Jammer daarbij is echter dat men blijkt te vergeten dat de snelheid ook leid tot onbezonnenheid. En als vertegenwoordigers van een sociale maar vooral ook realistische lokale partij wil de fractie van de Stadspartij liever niet aan dat spelletje mee doen.    

Door: Harald van Roekel.

"Oog hebben voor elkaar".

Alzheimercafé  

Al enige tijd is de Stichting Alzheimer met diverse samenwerkingspartners zoals Vilente, Opella en Beeuwkes bezig met de voorbereiding van de start van een Alzheimer Café in Wageningen. U zult begrijpen dat ik blij ben met dit initiatief en het daarom ook zeer waardeer. 

Vanaf dinsdag 25 september kan Wageningen deze extra voorziening aan haar brede palet van zorg toevoegen. Het Alzheimer Café Wageningen wordt gehouden op elke 4^e dinsdag van de maand in de Wielewaag aan de Stationsstraat 32.  

Het café biedt niet alleen de gelegenheid om ervaringen en ideeën uit te wisselen over de ziekte Alzheimer, ook gesprekken met lotgenoten doen zowel de patiënten als hun familieleden goed.

Ik hoop dat dit Wageningse Alzheimer Café het trefpunt wordt voor mensen met dementie, hun partners, kinderen, maar ook voor hulpverleners en andere belangstellenden.  

Hospice 

Tevens gaat de komende maand, zo omstreeks de dag van de palliatieve zorg, een Wagenings initiatief van start om te komen tot het realiseren van een low-care hospice; een zogenaamd “bijna thuis huis”.  Het is een initiatief van onder andere een aantal Wageningse huisartsen.

Deze week heb ik met één van hen gesproken en zij hebben een warm pleidooi gehouden voor het Hospice in oprichting. Op zaterdag 10 oktober wordt op de markt het startschot gegeven. 

Beide initiatieven geven aan dat zowel de gemeente alsook de inwoners van Wageningen  “oog hebben voor elkaar”. Wageningen bruist regelmatig door allerlei activiteiten, maar deze twee initiatieven zijn er twee met een gouden randje.  

Minie Walma

Wethouder sociale cohesie.

Kunst en Cultuur.

Stadspartij ontevreden over lokaal informatiseringsplan.

In de afgelopen jaren is er in Wageningen veel discussie geweest over de gemeentelijke informatisering. Wageningen is hard toe aan een cultuuromslag daar waar het gaat om klantvriendelijkheid en digitalisering van de gemeentelijke documentenstroom en website.

Stadspartij Wageningen is echter behoorlijk ontevreden over het vorige week door Burgemeester van Rummund gepresenteerde informatiseringsplan. Het lijkt erop dat er wordt gekozen voor dure en achterhaalde oplossingen. De Stadspartij is van mening dat de gemeente waar mogelijk moet overstappen op “vrije” software.

Deze open standaard en open bron software biedt veel voordelen, en is veel goedkoper dan bijvoorbeeld de commerciële op microsoft gebaseerde software. Open standaarden kunnen door iedereen vrij worden gebruikt. Ook de landelijke overheid lijkt de voordelen te zien van software waarbij men minder afhankelijk is van een leverancier.

De machtspositie van bijvoorbeeld microsoft irriteert niet alleen de politici in Brussel maar ook die in Den Haag. Het kabinet lijkt met voorstellen te komen waarbij er voor een andere “open” en “vrije” standaard word gekozen bij het uitwisselen van documenten.

Tijdens de komende begrotingsbehandeling zal de Stadspartij dan ook aan de raad voorstellen om te kiezen voor “vrije” software. Dat beperkt de kosten en geeft nieuwe ondernemers en nieuwe technieken meer kans.

Door: Harald van Roekel

College realiseert spectaculaire daling cliënten Wet Werk & Bijstand.

Het lokale re-integratie- en handhavingsbeleid leiden tot een spectaculaire daling van het aantal cliënten bij de WWB. De daling met bijna tweehonderd cliënten sinds januari 2006 is een prestatie van formaat.

In het Collegeprogramma 'Bouwen voor de toekomst' van PvdA, CDA, VVD en Stadspartij Wageningen is de ambitie uitgesproken om uiterlijk in 2010 te komen tot een aantal van maximaal 600 WWB-gerechtigden. Deze doelstelling is per augustus 2007 al succesvol gerealiseerd met 593 WWB-gerechtigden.

Het meerjarige re-integratie- en handhavingsbeleid van de gemeente Wageningen heeft duidelijk haar vruchten afgeworpen. De fractie van de Stadspartij feliciteert het college en in het bijzonder Wethouder H. Slegten met dat zeer goede resultaat.

Tegelijkertijd willen wij het college meegeven dat men vooral niet achterover moet gaan leunen. Het kan altijd beter en zoals het zo mooi luid in de reclames: “Resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst”.

Zo zal de landelijke pardonregeling een toename van het aantal WWB cliënten veroorzaken. Daarbij blijft het zaak om de boel goed in de gaten te houden en snel maar vooral ook gericht actie te ondernemen. Regionale samenwerking biedt daarbij de meeste kans op succes.

De aantrekkende regionale arbeidsmarkt biedt vele kansen maar kan zeker nog een steuntje in de rug gebruiken. Zo kan bijvoorbeeld de regelgeving nog stukken eenvoudiger en een pro actieve houding bij het binnenhalen en behouden van bedrijven is zeker niet verkeerd. Bovendien blijft de planontwikkeling met betrekking tot de woningbouw fors achter bij de doelstellingen die in het collegeprogramma worden benoemd. En voor een goed vestigingsklimaat is voldoende woningbouw onontbeerlijk.

Het is goed om te constateren dat het college blijft inzetten op het verder terugdringen van het aantal WWB-gerechtigden. Maar nog mooier is het om te “voorkomen” dat men in de WWB terecht komt. Werk en inkomen zijn immers de beste manier om onafhankelijk te kunnen participeren in de samenleving. Maar wij zijn er van overtuigd dat ook daar het college op het juiste spoor zit.

Dus nogmaals onze felicitaties aan het college en blijf vooral zo door gaan dan komen de bonuspunten vanzelf.

Ook voor ONS PARDON geldt: “Haastige spoed is zelden goed”.

Wie afgelopen week de diverse media heeft gelezen zou de indruk kunnen krijgen dat het in Wageningen met de uitvoering van het pardon slecht is gesteld. Zo hebben de SP en GroenLinks nogal vooringenomen vragen gesteld aan het college met betrekking tot uitvoering van het pardon.

Stadspartij Wageningen heeft vol verbazing kennis genomen van de stelling name die beide partijen hanteren. Beide partijen gaan voorbij aan de afspraken die zij zelf mede hebben gemaakt. Uitvoering van het pardon is immers geen lokale maar vooral een regionale aangelegenheid.

Werkgelegenheid, huisvesting, scholing, etc. moeten vooral in regionaal verband worden bezien. De fracties van GroenLinks en de SP doen het echter voorkomen alsof het hier om een puur Wageningse aangelegenheid gaat. Dat is betreurenswaardig want niet het individu en de toekomstige kansen worden daarmee centraal gesteld maar het lijkt de beide partijen vooral om emotie en incidenten politiek te gaan.

In dat kader gezien is het ook bijzonder vreemd dat zowel de SP alsook GroenLinks geen enkele actie hebben ondernomen na de schriftelijke vragen die de Stadspartij aan het college heeft gesteld over de uitvoering van het pardon. Pas na een brief die de raadsleden en het college hebben ontvangen van”Ons Pardon“ en Vluchtelingen onderdak” zien beide partijen pas weer aanleiding om te reageren. De actie lijkt in onze ogen op cliëntisme en het zijn vooral grote krokodillentranen die men laat zien. De Stadspartij vindt het verstandiger om vooral regionaal te blijven kijken.  

Allereerst vanuit de “oude wetters” zelf die zo sneller kunnen worden begeleid naar wonen, werk en vooral zelfstandigheid. De mensen in de opvang zijn het terecht zat om afhankelijk te moeten zijn van liefdadigheid. Men wil in Nederland een bestaan opbouwen en zoals al eerder gemeld horen daarbij een aantal zekerheden zoals wonen, inkomen, werk, scholing etc.

De schaal van Wageningen is te klein om adequaat en vooral voldoende mogelijkheden te kunnen bieden. De Stadspartij is van mening dat verdringing bij de al geplande inburgeringtrajecten moet worden voorkomen. Maar ook de Wageningse woningmarkt kent zijn eigen dynamiek. De schaal van Wageningen is gewoonweg te klein om alle in Wageningen opgevangen “oude wetters” te huisvesten.  

In het verleden heeft de Wageningse raad zich op voorstel van de Stadspartij zich zeer ruimhartig getoond. Zo is er bijvoorbeeld 100.000, - euro gereserveerd om de opvang van Ons Pardon mogelijk te maken. Maar zoals al eerder aangeven heeft een regionale aanpak van de uitvoering van het pardon de grootste kans van slagen.

Het is dan ook zeer belangrijk om onze buurgemeenten op een lijn te krijgen en hen hun verantwoordelijkheid te laten nemen. In dat kader bezien geldt voor de uitvoering van het pardon “haastige spoed is zelden goed”. En aan het adres van GroenLinks en de SP:”Bied de mensen echte kansen en mogelijkheden en stop met de korte termijn emotie politiek”.

Door: Harald van Roekel