Teleurstelling over “nieuwe” locatie Vrijheidsvuur.

Afgelopen week heeft burgemeester van Rumund de raad geïnformeerd over de beoogde “nieuwe” plek voor het Vrijheidsvuur. De locatie is gelegen aan de Generaal Foulkesweg, schuin voor de Sociëteit van WSV Ceres, tussen de nummers 1 en 1b, en is eigendom van de studentenvereniging.

De fractie van de Stadspartij is teleurgesteld over de “nieuwe” locatie van het vrijheidsvuur. Want met het voorstel lijkt de portefeuillehouder vooral tegemoet te komen aan de stedenbouwkundige bezwaren en aan de wensen van de kunstenaar. Maar ondertussen worden de negatieve associaties en de aanwezige emoties genegeerd.

Veel bezwaren waren immers niet stedenbouwkundig maar gingen juist over de negatieve gevoelens die het kunstwerk oproept in combinatie met het vieren van de bevrijding en vrijheid. Een verplaatsing van enkele tientallen meters biedt daarvoor geen enkele oplossing.

Sterker nog, de paal staat praktisch, gevoelsmatig en optisch gezien nog steeds op het 5 mei plein. Met dit voorstel lijkt Burgemeester van Rumund voorbij te gaan aan de gevoelens van veel wageningers en veteranen.

De fractie van de Stadspartij had liever gezien dat men tegemoet was gekomen aan andere opties die in het verleden door de bewoners, adviesbureaus en de politiek zijn aangedragen. Op die manier had de “paal van Bernhard” nog iets aan status kunnen terug winnen.

Opweg naar gelijke kansen.

Op voorstel van GroenLinks behandelde de commissie samenleving afgelopen week het Manifest “Gelijke Kansen”. Het ging echter snel alleen over de positie en kansen van de “nieuwe Nederlanders” (allochtonen).Bovendien bleek dat de indieners van het voorstel doormiddel van een mogelijke minderhedennota exclusief beleid wilden ontwikkelen voor deze doelgroep.

De fracties van Stadspartij, VVD, CDA en D66 betreuren dat ten zeerste omdat wij veel zien in een lokaal gelijkekansenbeleid. Wij vinden dat een mogelijk gelijkekansenbeleid oog moet hebben diverse sociale groepen en alle mogelijke kansen. Er zijn immers veel groepen in onze Wageningse samenleving die wel een gelijke kans kunnen gebruiken en verdienen.

Juist in het onlangs door de raad vastgestelde beleidsplan WMO (wet maatschappelijke ondersteuning) word dit nog eens bevestigd. Iedereen moet de kans hebben om mee te doen. Niemand word uitgesloten. Zo is er aandacht voor culturele verschillen, maar juist ook voor ouderen, jongeren en gehandicapten.

Bij de commissiebehandeling van het manifest “Gelijke Kansen” bleek echter dat er veel verschillende meningen zijn over wat gelijkekansenbeleid nu eigenlijk is. De door GroenLinks gezette toon gaf echter niet erg veel mogelijkheid tot verdere discussie of verkenning. Het debat bleef vooral erg abstract en bovendien bleek dat de fracties van PvdA en GroenLinks met gelijkekansenbeleid eigenlijk allochtonenbeleid bedoelen.

De fracties van Stadspartij, VVD, CDA en D66 zijn van mening dat dit een gemiste kans is. Bovendien hebben wij kunnen constateren dat de overige fracties de discussie en visie breder willen trekken.

Het lokale Wageningse beleid moet wat ons betreft een duidelijk kader stellen, gericht op vergroting van de participatie en kansen van al diegenen die beperkingen ondervinden in hun deelname aan de maatschappij. Waarbij culturele verschillen wel een ingang is maar niet dé ingang, en waarbij culturele verschillen niet worden neergezet als een probleem maar als een kans.

Wij vinden dat een mogelijk gelijkekansenbeleid oog moet hebben voor alle verschillen tussen sociale groepen, maar ook voor de individuele ontplooiing en ontwikkeling van mensen binnen die groepen, waarbij niemand wordt uitgesloten en iedereen zich verantwoordelijk voelt voor de onderlinge samenhang.

De Stadspartij, VVD, CDA en D66 zijn dus van mening dat wij moeten voorkomen dat er wel erg eenzijdig word ingestoken op nieuw beleid. Politici en de politiek hebben nogal eens de neiging om zich te richten op een aandachtsgroep tegelijk. Zo werd er in het verleden erg eenzijdig ingestoken op de gelijke kansen voor: “alleenstaande mannen of vrouwen”, “homo’s en lesbiennes” en nu dan allochtonen.

Men vergeet echter dat je als mens echter nooit tot ‘slechts’ één (aandachts)groep behoord. “De” allochtoon, “de” gehandicapte en “de” oudere bestaan niet. Het is geen of/of verhaal, maar een en/en verhaal.  Een gelijkekansenbeleid moet dus rekening houden met de manier waarop mensen door de combinatie van die verschillende onbeïnvloedbare aspecten (bijv. Leeftijd, geslacht, afkomst) en hun levenswijze/keuze (meer) risico lopen op ongelijke kansen.

De Stadspartij, VVD, CDA en D66 zijn voorstander van gelijkekansenbeleid dat uitgaat van verschillende combinaties. Een benadering waarvoor de raad al gekozen heeft bij de vaststelling van het WMO- beleid. Wij zijn een voorstander van gelijkekansenbeleid dat participatie en integratie bevorderd, en minimaal is opgebouwd uit vier peilers, te weten: emancipatie, non-discriminatie, diversiteit en solidariteit.

Wij zullen deze visie inbrengen bij komende debatten en hopen dat ook anderen op deze wijze willen komen tot een daadwerkelijk en uitvoerbaar gelijkekansenbeleid.        

Stadspartij Wageningen

Harald van Roekel

Cultuurmakelaar een belangrijke factor.

“Het college van Wageningen heeft op 29 april 2008 besloten om de functie van cultuurmakelaar voor Wageningen te behouden. Het college is van mening dat de cultuurmakelaar een belangrijke verbindende factor is geworden binnen de culturele infrastructuur van Wageningen en dat de al behaalde resultaten naar de toekomst moeten worden gewaarborgd.”

De fractie van de Stadspartij is verheugd over het college besluit. Al meningmaal heeft de Stadspartij verzocht om een snelle invulling van de vacature maar ook om een verbreding van de functie.

Zo is het volgens ons wenselijk dat de cultuurmakelaar zich tevens gaat bezighouden met broedplaatsen ofwel accommodatiebeleid. De fractie van de Stadspartij hoopt dat het college ook deze aanbeveling overneemt. Iedere weldenkende Wageninger snapt ondertussen dat beschikbare atelier en expositieruimte het kunst klimaat stimuleert. Bovendien heeft de Stadspartij nog een voorstel op de plank liggen met betrekking tot de culturele zondagen, waarbij de cultuurmakelaar mogelijk een rol zou kunnen spelen. Overigens kan kunst en cultuur ook een motor zijn voor de lokale economie. Dus de combi met citymanagement kan zo snel worden gemaakt.

Verbaasd was de fractie van de Stadspartij over de reactie die de SP fractievoorzitter Jo Soolsma deze week gaf op het behoud van de cultuurmakelaar. Met zijn kritiek op de onafhankelijkheid van de cultuurmakelaar laat zien dat men bij de SP echt niet snapt wat er in het kunst en cultuurwereldje omgaat. Het lijkt erop dat men wenst vast te houden aan de door de staat gedicteerde programmeringen en cultuuruitingen. De houding van de Wageningse SP lijkt de laatste maanden vooral te worden gedicteerd door wel erg oud linkse opvattingen, waarbij het volk nogal eens uit het oog wordt verloren.

Uit onderzoek blijkt dat veel organisaties en initiatieven uit het culturele veld van onze stad baat hebben bij de functie en de dienstverlening. De detachering van de cultuurmakelaar bij de BBLTHK is goed bevallen, en uit het evaluatierapport blijkt onomstotelijk dat de cultuurmakelaar een belangrijke verbindende factor is geworden binnen de culturele infrastructuur van Wageningen.

Een logisch gevolg is dat de cultuurmakelaar buiten de gemeentelijke organisatie word ondergebracht. Dat is zoals ik het zie is dat een zeer sterke garantie voor de onafhankelijkheid maar bovendien voor de continuïteit.