De collegeperiode waarvan ik de afgelopen 4 Jaar deel uit mocht maken als wethouder namens de Stadspartij, met de prachtige portefeuille Sociaal Beleid, Kunst en Cultuur, loopt ten einde. Met als grote finale natuurlijk 3 maart, de datum waarop de kiezers zich uitspreken over hetgeen in de afgelopen jaren bereikt is en waarop ze hun keuze maken voor de komende vier jaar. U kunt ook via deze link Minie's terugblik als wethouder bekijken. 

De afgelopen periode kenmerkte zich door het intensief leggen van contact. Wat speelt er bij de mensen? Hoe zien zij hun directe leefomgeving? Wat gaat goed en wat kan beter? Dat kun je niet vanaf het stadhuis. Daarvoor moet je de stad, de wijk en/of de buurt in. In mijn portefeuille gaat het voor het overgrote deel om mensen: oud, jong, met of zonder beperking. Maar ook over mensen die onze taal (nog) niet zo goed spreken en daardoor soms niet de kansen benutten om mee te doen. Daarnaast is kunst en cultuur een belangrijk onderdeel van mijn portefeuille. Immers, de wijze waarop een stad met kunst en cultuur omgaat bepaalt mede haar gezicht.

Één van de uitdagingen waar ik voor stond was de invoering van de WMO. Terwijl veel andere steden vooral de focus hadden op de invoering van de huishoudelijke hulp, keken we in Wageningen breder. Immers, de hele Welzijnswet was ook opgegaan in de WMO. De gemeenteraad stelde door middel van het beleidsplan “Oog voor elkaar” het kader op hoofdlijnen vast. Daarbij was preventie (het voorkomen van …) het hoofdkader, gevolgd door participatie (iedereen in de gelegenheid om mee te doen). Uiteraard diende het niveau van zorg geborgd te blijven. Onder regie van de gemeente en in samenwerking met het maatschappelijk middenveld, maar ook door middel van bewonersbijeenkomsten en klankbordgroepen, hebben we ons gestort op deze opgave. Sleutelwoorden waren “integraal en samenwerking”. Er gebeurde immers al veel. Kennen en gekend worden was het credo.

Via actieplannen (o.a. wijkgericht werken, jeugd, inburgering, brede wijkschool, lokale gezondheid, maar ook sport en minima) werden de kaders van de raad verder uitgewerkt en ingevuld. Dit heeft geleid tot een efficiënte en effectieve ketenaanpak.

Het “Knooppunt Wageningen”, gevestigd in het stadskantoor, functioneert als een spin het  WMO-web. Dat blijkt uit het hoge waarderingscijfer van onze bevolking bij de jaarlijkse tevredenheidsonderzoeken!

De afgelopen periode is het aantal ouderenadviseurs uitgebreid en werken we inmiddels ook met vrijwillige ouderenadviseurs. In ons Vitaliteitscentrum, dat door Menzis en de gemeente  samen wordt gefinancierd, werken ouderenadviseurs en wijkverpleegkundigen samen om 55plussers te bezoeken. De ouderenadviseur kijkt hoe het met het welbevinden gesteld is en of men voldoende gebruik maakt van de door de gemeente aangeboden voorzieningen, terwijl de wijkverpleegkundige zich richt op de gezondheid.

Een lang gekoesterde wens van de gemeenteraad was de invoering van budgetfinanciering. Dat was een stevige klus die veel overleg en overredingskracht heeft gevergd. Met Welvada, ’t Venster, de Bibliotheek, Vilente en Stichting Vluchtelingenwerk Midden Gelderland werden in 2007/2008 budgetovereenkomsten afgesloten.

Wageningen heeft een rijk verenigingsleven met veel actieve vrijwilligers en mantelzorgers. Voor al die vrijwilligers en/of mantelzorgers organiseerden we jaarlijks een moment waarop zij centraal stonden en nog steeds staan. Het bedanken via een jaarlijks terugkerend moment is zeer belangrijk en wordt gezien de opkomst ook zeer gewaardeerd.

Met veel vertrouwen heb ik “de beursvloer” geïntroduceerd. Daar ontmoeten het bedrijfs- en het verenigingsleven elkaar.  Via het sluiten van matches , dus wat heb je over versus wat heb je te bieden, werden honderden prachtige deals gesloten. Een spraakmakend succes!

Goede herinneringen bewaar ik aan het proces van de herinrichting van het Meidoornplantsoen. De bewoners waren het niet eens met het oorspronkelijke plan. We hebben toen samen met de bewoners, het wijkpanel en de partners vanuit het wijkgericht werken (Welvada, Politie, Woningstichting en gemeente) gekeken op welke wijze het plantsoen kon worden ingericht, waarbij rekening werd gehouden met de wensen en behoeften van alle buurtbewoners.

Het spreken van de Nederlandse taal is de sleutel tot participatie en dus buitengewoon belangrijk. We hebben hier de afgelopen jaren veel energie in gestoken. Campagnes zijn opgezet (filmpjes, posters in stadsbussen en het introduceren van sleutelfiguren). Doelstelling was om 350 mensen de gelegenheid te geven tot het volgen van inburgeringslessen. Dit aantal hebben we bereikt, mede dankzij de inzet van Welvada, die “op de koffie” ging bij mensen en hen zo via een persoonlijk gesprek op de hoogte stelde van de mogelijkheden en hen uitdaagde “mee te doen”. Zelf heb ik een avond meegelopen en ik was onder de indruk. Dat geldt ook voor minister Van der Laan. Daarom komt hij op maandag 15 maart naar Wageningen om daar officieel de 350^ste deelnemer in te schrijven. Het vervolgtraject staat inmiddels in de startblokken want dit is slechts het begin.

De ontwikkelingen rond het creëren van een Centrum voor Jeugd en Gezin staan op dit moment hoog op de agenda. Wij hebben inmiddels nagenoeg alle partijen bij elkaar gebracht en de werkzaamheden op elkaar afgestemd. In de Vallei is Wageningen zelfs trekker van het project om regionale samenwerking en afstemming tot stand te brengen. Ketenaanpak staan zowel lokaal als regionaal voorop. Weet wat de ander doet en stem zaken op elkaar af. We mogen zeer trots zijn op onze sluitende aanpak van ons jeugd en jeugdzorgbeleid. Nu richten we ons op huisvesting die hopelijk niet te lang op zich laat wachten.

De oprichting van de regionale Jongerentheaterschool die samen met ’t Venster, de Provincie en de gemeente tot stand is gekomen, bleek een gouden greep. De aanloop van jongeren is overweldigend.

Samen met Welvada, de Koepel Kinderopvang en Schateiland is de gewijzigde wetgeving op het gebied van de Kinderopvang en Peuterspeelzaalwerk onder de loep genomen. Dit leidde tot een vernieuwde vooruitstrevende aanpak . 
 

Ik zou over de achter ons liggende periode en de dingen die we (als Gemeenteraad, College, wethouder en ambtelijk apparaat samen met vele anderen) tot stand hebben gebracht nog veel meer kunnen vertellen. Dan denk ik bijvoorbeeld aan het verzelfstandigingstraject van de Junushoff en de nota beeldende kunsten (waarin we duidelijk maken waar en onder welke voorwaarden we kunst in de openbare ruimte neerzetten). En aan de opvoedingsondersteuningsprojecten Homestart(0 – 6 jaar) en Doorstart (6 – 14 jaar) en de regionale antidiscriminatie voorziening Art.1. En aan het fusietraject van Welvada Wageningen en de Bries Renkum (een proces van 3 jaar) en het instellen van een WMO/WI-raad (ze doen het geweldig!). En aan de evaluatie en aanstelling van de nieuwe cultuurmakelaar en de start van met onze Jongerenraad. En zo kan ik nog wel even doorgaan. 

Kortom, deze vier jaar zijn omgevlogen. Het was niet altijd even gemakkelijk, maar ik heb het met volle overtuiging gedaan en daar ook vanuit de samenleving veel voldoening voor teruggekregen. 
 

M.S.G. Walma-Schreur, Stadspartij               

Portefeuille: Sociaal beleid (gezondheidszorg, ouderen- en gehandicaptenbeleid), WMO, maatschappelijke dienstverlening, jeugd- en jongerenbeleid, kinderopvang en brede wijkschool, cultuur, sociaal-cultureel werk, minderheden- en meerderhedenbeleid/emancipatie-beleid, wijkgericht werken, vrijwilligerswerk, Junushoff. 
 
 
 
 

Wageningen, februari 2010